Współzależności

Intensyfikacja żywienia pastwiskowego zwierząt wprowadza nowy czynnik, często ujemnie wpływający na glebę i darń, a mianowicie jej udeptywanie. Podczas pasienia się zwierząt wzrasta ciężar objętościowy gleby przez jej udeptywanie i osiadanie. Zależy to w dużym stopniu od zawartości wody w glebie. W glebach nasyconych wodą osiadanie nie jest możliwe i następuje jej zbijanie, połączone z uszkodzeniem darni. Im wyższa zawartość substancji organicznej, tym mniejsza wytrzymałość gleb na udeptywanie przez pasące się zwierzęta. Szczególnie niebezpieczne są nadmierne wypasy przy dużej obsadzie zwierząt, wywołujące początkowo niekorzystne zmiany w składzie florystycznym runi, a po dłuższym czasie prawie całkowity zanik roślin. W tych warunkach zmniejsza się wilgotność gleby oraz zawartość substancji organicznej i ilości wymiennych składników mineralnych, a także występują zmiany w składzie mechanicznym gleby przez spadek ilości części spławianych oraz zmiany w odczynie gleby. Zanik roślin wynika ze stopniowego zmniejszania się ilości i masy korzeni, jak i głębokości ich przenikania w profilu glebowym oraz zmniejszania się ich zasięgu poziomego.

Mieszanki z odmian

Układając kilka mieszanek z odmianami o znacznie zróżnicowanej szybkości rozwoju, uzyskuje się bardziej prawidłowy przebieg plonowania runi w poszczególnych rotacjach wypasowych. Nieobojętna może. być pora wypasu zwierząt w ciągu doby. Warto zwrócić uwagę na to, że nawet w tak krótkim czasie zachodzą zmiany w zawartości ważnych składników pokarmowych w roślinach, takich jak karoten, chlorofil, cukry, a także szkodliwe azotany, co powinno być uwzględnione przy ustalaniu godzin wypasów. Najwyższą zawartość karotenu stwierdza się o wschodzie słońca, zmniejsza się ona do godzin popołudniowych 2 -3-krotnie, a ilość minimalna występuje po północy. Podobnie zachowuje się zawartość chlorofilu. Na tej podstawie słuszne wydaje się przestrzeganie określonej pory wypasów i unikanie ich w godzinach wieczornych i nocnych. Przemienny sposób użytkowania, a więc zbiór zielonki na siano, zwiększa współczynnik wykorzystania runi w odrostach użytkowanych jako pastwisko.

Okres spoczynku

Długość okresu spoczynku runi między nawrotami ma zasadniczy wpływ na ilość i jakość plonu pastwiska. Optymalne plony z pastwiska można uzyskać przy średniej długości okresu spoczynku, ani zbyt krótkiej, ani zbyt długiej. Istnieje szereg współzależności decydujących o wydajności pastwiska, gdyż skracanie okresu spoczynku daje wzrost zawartości białka ogólnego i zmniejszenie się odsetka ligniny, a więc poprawę strawności runi. Okres pastwiskowego żywienia zwierząt, decydujący w dużym stopniu o opłacalności gospodarki, można wydłużyć, stosując Odpowiednio dobrane mieszanki do zasiewów oraz umiejętnie dawkując nawozy. Przy bardzo wysokiej produkcji zielonki jej cześć, przeznaczana na siano i kiszonkę, przedłuża okres żywienia paszami produkowanymi na pastwisku. Uzyskanie ciągłości w produkcji zielonki na pastwisku może zapewnić tylko prawidłowy zestaw mieszanek traw i motylkowych. Na ogół dąży się do ograniczenia liczby gatunków, wysiewając za to większą liczbę ich odmian. W warunkach bardzo intensywnej gospodarki proponuje się nawet wysiew jednej odmiany trawy w mieszance z koniczyna biała, co może zapewnić mniej więcej jednakowa wartość pokarmową paszy przez cały okres wegetacji.

Białko na łąkach

Białko podawane jest zwierzętom na pastwisku z reguły w nadmiarze, powyżej zapotrzebowania, przy niedostatecznej koncentracji energii w paszy. Jeśli niejednokrotnie białka w runi wystarcza na produkcję 30 l mleka, to zawartość jednostek owsianych w tej samej runi wystarcza tylko na produkcję 15—18 l mleka. Na ogół uważa się, że pastwisko może dać paszę wystarczającą na pokrycie potrzeb pokarmowych krów mlecznych o wydajności 15—20 l mleka. Konieczna jest zawartość minimum 20% włókna w runi dla normalnego przebiegu procesu trawienia u przeżuwaczy, nie należy wiec skarmiać runi zbyt wcześnie. Liczne badania wykazały, w jakim stopniu zwierzęta znajdują w runi pastwisk pokrycie potrzeb na składniki mineralne. Na ogół stwierdzono możliwość pokrycia zapotrzebowania na potas, mniej pewne jest pokrycie zapotrzebowania na wapń, fosfor, a zwłaszcza magnez. Stopień pokrycia potrzeb zwierząt przez składniki mineralne znajdujące się w runi trudno jednak określić dokładnie, gdyż są duże różnice w pobieraniu zielonki przez pasące się zwierzęta. Na ogół przyjmuje się, że dodatek soli mineralnych do paszy potrzebny jest przy produkcji powyżej 15 l mleka od l krowy.

Łąki

Łąka daje największe możliwości zamiany azotu nawozów na białko roślinne. Nawet bardzo wysokie dawki nie są szkodliwe ani dla roślin, ani dla żywionych nimi zwierząt. Aby uzyskać prawidłowe efekty w produkcji zwierzęcej, trzeba zdawać sobie sprawę ze specyficznego działania tego nawożenia na wartość pokarmową runi. Pod jego wpływem użytki zielone dają z reguły pasze o wysokiej, często nadmiernej zawartości białka. W miarę rozwoju roślin zmniejsza się zawartość związków azotowych, z korzyścią dla produkcyjności pastwiska, gdyż wtedy lepiej może być wykorzystane przez zwierzęta białko, wobec poprawy jego stosunku do węglowodanów w paszy. Spasanie starszej runi na użytkach zielonych silniej nawożonych jest więc wskazane, jeśli możliwe jest zastosowanie odpowiedniego systemu wypasu. W rejonach, gdzie mogą występować niedobory niektórych składników mineralnych, warto pamiętać o tym, że zawartość w paszy takich elementów, jak miedź, cynk, żelazo, magnez, mangan i kobalt może zmniejszać się w czasie odrostu nawet do połowy ich normalnej zawartości. Jak się okazuje w świetle tych współzależności, wybór optymalnego terminu wypasu nie jest łatwy.

lakarstwo flora lakarstwo korzystny molibden wapnowanie a molibden zelazo pobieranie zelaza nawozenie organiczne k 2 flora lakarstwo k 2 wzrost nawozenia organicznego wykorzystanie nawozow organicznych nawozenie gnojowica stosowanie gnojowicy fermentacja gnojowicy k 3 flora lakarstwo k 3 silne gnojowicenie normy nawozenia gnojowica nawozenie gnojowka dawkowanie gnojowki nawozenie kompostem k 4 flora lakarstwo k 4 szczawian wapnia wapn w zyciu roslin za duzo wapnia rola wapnia wapn a srodowisko glebowe k 5 flora lakarstwo k 5 wapn miedz sod w roslinach sod dawki potasu k 6 flora lakarstwo k 6 potas w roslinach potas duze ilosci potasu potas a srodowisko glebowe nawozy fosforowe k 7 flora lakarstwo k 7 korelacja siarki wystepowanie siarki pobieranie siarki krzem w roslinach znaczaca rola krzemu k 8 flora lakarstwo k 8 sladowy glin zawartosc boru cynk i hormony zawartosc bialka zawartosc magnezu k 9 flora lakarstwo k 9 magnez dawki wapnia wapn w formie tlenku dawkowanie wapnia zawartosc wapnia k 10 flora lakarstwo k 10 dodatki stymulujace lub hamujace sporzadzanie kiszonek przemiany w procesie kiszenia wykorzystanie plonu srodki konserwujace k 11 flora lakarstwo k 11 brykietowanie pierwsza faza dosuszania suszarnia dosuszanie za pomoca powietrza dosuszanie na pokosach k 12 flora lakarstwo k 12 obnizanie zawartosci wody przedwiednieta zielonka wstepne odwadnianie zielonek sucha masa uzytkowanie kosne k 13 flora lakarstwo k 13 kleszczowate kwaterowy system wypasu droga bydla na lakach pobieranie zielonki konsumpcja zielonki k 14 flora lakarstwo k 14 wahania w pobieraniu paszy pobieranie runi instynkt stadny duze stada bydla organizacja zywienia na lace k 15 flora lakarstwo k 15 wspolzaleznosci mieszanki z odmian okres spoczynku bialko na lakach laki k 16 flora lakarstwo k 16 przeklasowanie grup zarzadzanie grupami podzial stada na grupy przeliczenie kwater ilosc kwater k 17 flora lakarstwo k 17 wysoka obsada organizacja wypasow wypas lancuchowy wypas pasowy system dawkowania k 18 flora lakarstwo k 18 wypas dawkowany przenosne ogrodzenia zbyt wczesny wypas problem uzytkowania racjonalna gospodarka na lace k 19 flora lakarstwo k 19 stopien zakazenia nicienie czynniki destruktywne choroby zwierzat stosowanie ogrodzen elektrycznych k 20 flora lakarstwo k 20 pastwiska dla swin usuwanie odchodow wypas koni rozwiazania techniczne z zimy na laki k 21 flora lakarstwo k 21 byczki 6 miesieczne wrazliwosc na smak pastwiska dla cielat i bydla pastwiska specjalne nowoczesna gospodarka na lakach k 22 flora lakarstwo k 22 repelenty zapobieganie inwazjom pasozytow larwy gzow gzowate wpleszczyca owiec k 23 flora lakarstwo k 23 mustykowate intensywnosc jajeczkowania motylica watrobowa glista konska nicienie i choroby przewodu pokarmowego k 24 flora lakarstwo k 24 nicienie wywolujace telazjoze oczu larwy nicienie plucne przezuwaczy wilgotnosc gleby podzial laki