Wahania w pobieraniu paszy

Wahania w pobieraniu paszy w ciągu sezonu pastwiskowego są m. in. związane ze zmianami w jakościowym składzie runi. Ze zmian tych na szczególną uwagę zasługuje zawartość suchej masy, białka i włókna. Potrzeby zwierząt w tym zakresie są jednak bardzo zróżnicowane, przy czym wyższymi wymaganiami charakteryzują się zwierzęta udomowione, co wynika z warunków żywienia bydła i bizonów. Nie bez znaczenia dla ilości pobieranej paszy są także proporcje miedzy poszczególnymi składnikami. Warto przy tym wspomnieć, że bydło większe ilości suchej masy zjada w zielonce pastwiskowej o zawartości włókna wynoszącej około 25%. Ilość pobieranej paszy i czas przeznaczony przez zwierzęta na tę czynność zależy w znacznej mierze od systemu i organizacji wypasu. Nadmierne przedłużanie się okresu pasienia wywołuje wypas bezplanowy, w przeciwieństwie do intensywniejszych form żywienia pastwiskowego. Czas pobytu na pastwisku decyduje tylko w nieznacznym stopniu o ilości zebranej paszy. Zwierzęta bowiem mają ograniczone możliwości dłuższego pasienia się.

Pobieranie runi

Młode zwierzęta zaczynają pobierać ruń z chwilą wystąpienia u nich zdolności do jej trawienia i przeżuwania. U cieląt zauważono przeżuwanie paszy pastwiskowej już w pierwszych dwóch tygodniach życia. Z tego względu możliwe jest wczesne przyzwyczajanie młodzieży do wypasu. Na uwagę zasługuje fakt, że jałówki czternastotygodniowe, od momentu urodzenia żywione na pastwisku, mogą mieć pojemność żołądków większą w porównaniu do zwierząt żywionych paszami treściwymi w oborze. Zdolność do trawienia włókna u cieląt przebywających na pastwisku bywa dziesięciokrotnie wyższa. Również przyrosty byczków żywionych zielonką na pastwisku mogą być wyższe niż żywionych sianem. Zdolność do wykorzystywania paszy pastwiskowej wzrasta, jeśli do stada młodzieży dołącza się kilka osobników dorosłych. Podporządkowanie się osobnikom dorosłym jest związane z instynktem opiekuńczym. Matki w okresie wycieleń wyszukują odosobnione miejsca na pastwisku. W pierwszych dniach życia potomstwo przebywa cały czas pod ścisłą opieką, a matki opuszczają je jedynie na okres nie dłuższy niż godzinę, np. w poszukiwaniu wody. W okresie tym cielęta, w przeciwieństwie do jagniąt, przeważnie leżą. Po kilku dniach matki wracają do stada, opiekując się pozostawionym potomstwem coraz krócej.

Instynkt stadny

Instynkt stadny ułatwia wypas zwierząt, decyduje o zachowaniu się poszczególnych osobników i określa prawa panujące w stadzie. Dla zapewnienia właściwej harmonii w stadzie niezbędny jest stały kontakt między osobnikami. Z tego też względu zwierzęta pasą sit; grupowo, a odległości pomiędzy poszczególnymi osobnikami nie przekraczają z reguły kilku metrów. Jeśli w stadzie znajdują się osobniki w różnym wieku i odmiennych płci, to tworzą one dodatkowo mniejsze grupy, składające się przeważnie ze zwierząt spokrewnionych ze sobą. Osobniki takie skupiają się w obrębie kilkunastu metrów. Współżycie zwierząt w stadzie wykształca odpowiednia hierarchia zwierząt. O pozycji osobnika w społeczeństwie stadnym decyduje m.in. jego wiek i masa ciała, zwinność i wytrwałość w walce, a także długość i wielkość rogów. Zwierzęta znajdujące się wysoko w hierarchii stadnej są z reguły bardziej agresywne, pierwsze korzystają z paszy i decydują o postępowaniu całego stada. W czasie przepędów znajdują się przeważnie na czele grupy. Na ogół nie obserwuje się w stadzie walk o miejsce w hierarchii. Zdarza się to jedynie przy tworzeniu nowych grup zwierząt, przy czym po dwóch dniach wspólnego przebywania stanowiska zwierząt w społeczeństwie stadnym zostają ustalone i mogą nie ulegać zmianie przez dłuższy czas. Zwierzęta sygnalizują swoje miejsce w hierarchii przez przyjęcie odpowiedniej postawy: uległościowej bądź też atakującej.

Duże stada bydła

Nowym zagadnieniem, na razie nierozwiązanym w praktyce, jest organizacja wypasów dużych stad bydła. W naszym kraju kwestia ta aktualna jest w niektórych rejonach, gdzie próbuje się wypasać zwierzęta w stadach przekraczających przyjęte normy. Normalne stado składało się dotąd ze 100—120 sztuk dużych. Obecnie na większych kompleksach łąkowych wypasa się stada znacznie liczniejsze, sięgające 200—300 sztuk dużych, a nawet więcej. Wypasy takich stad bydła w nowoczesnej gospodarce pastwiskowej organizowane są również u naszych sąsiadów, np. w ZSRR i NRD. Wypasy większych stad bydła dają pewne korzyści, przede wszystkim pozwalają ograniczyć liczbę pracowników dozorujących, a duże kwatery ułatwiają mechanizację nawożenia i pielęgnowania runi. Występują natomiast trudności z przepędem dużych stad. Zaopatrzenie stada w dostateczną ilość wody wymaga również dobrego rozwiązania technicznego. Powodzenie w wypasach dużych stad bydła może zapewnić tylko dostateczna ilość paszy na kwaterach, a przede wszystkim duża zwartość runi.

Organizacja żywienia na łące

Na efektywność żywienia zwierząt w okresie pastwiskowym duży wpływ ma wcześniejsze przygotowanie zwierząt. Czynnikiem, obniżającym koszty produkcji żywca wołowego jest taki sposób organizacji wypa.su, aby okres przygotowawczy przypadał zima, a właściwy okres tuczu latem, dla uzyskania większych przyrostów w okresie taniego żywienia . Zwierzęta słabiej żywione w okresie zimowym wykazują większe przyrosty w czasie pastwiskowego żywienia. Młode bydło bez szkody dla przyszłej produkcji mleka znosi ograniczenie poziomu żywienia w czasie zimy, jeśli nie dopuszcza się do wystąpienia objawów chorobowych na tle niedoboru składników mineralnych i organicznych. Terminy wycieleń maja duży wpływ na koszty produkcji mleka. Niższe koszty jednostkowe produkcji uzyskuje się przy wycieleniach wiosennych, wyższe przy jesiennych, gdyż w pierwszym przypadku najwyższy poziom laktacji przypada na okres żywienia pastwiskowego, które jest znacznie tańsze niż żywienie zimowe.

lakarstwo flora lakarstwo korzystny molibden wapnowanie a molibden zelazo pobieranie zelaza nawozenie organiczne k 2 flora lakarstwo k 2 wzrost nawozenia organicznego wykorzystanie nawozow organicznych nawozenie gnojowica stosowanie gnojowicy fermentacja gnojowicy k 3 flora lakarstwo k 3 silne gnojowicenie normy nawozenia gnojowica nawozenie gnojowka dawkowanie gnojowki nawozenie kompostem k 4 flora lakarstwo k 4 szczawian wapnia wapn w zyciu roslin za duzo wapnia rola wapnia wapn a srodowisko glebowe k 5 flora lakarstwo k 5 wapn miedz sod w roslinach sod dawki potasu k 6 flora lakarstwo k 6 potas w roslinach potas duze ilosci potasu potas a srodowisko glebowe nawozy fosforowe k 7 flora lakarstwo k 7 korelacja siarki wystepowanie siarki pobieranie siarki krzem w roslinach znaczaca rola krzemu k 8 flora lakarstwo k 8 sladowy glin zawartosc boru cynk i hormony zawartosc bialka zawartosc magnezu k 9 flora lakarstwo k 9 magnez dawki wapnia wapn w formie tlenku dawkowanie wapnia zawartosc wapnia k 10 flora lakarstwo k 10 dodatki stymulujace lub hamujace sporzadzanie kiszonek przemiany w procesie kiszenia wykorzystanie plonu srodki konserwujace k 11 flora lakarstwo k 11 brykietowanie pierwsza faza dosuszania suszarnia dosuszanie za pomoca powietrza dosuszanie na pokosach k 12 flora lakarstwo k 12 obnizanie zawartosci wody przedwiednieta zielonka wstepne odwadnianie zielonek sucha masa uzytkowanie kosne k 13 flora lakarstwo k 13 kleszczowate kwaterowy system wypasu droga bydla na lakach pobieranie zielonki konsumpcja zielonki k 14 flora lakarstwo k 14 wahania w pobieraniu paszy pobieranie runi instynkt stadny duze stada bydla organizacja zywienia na lace k 15 flora lakarstwo k 15 wspolzaleznosci mieszanki z odmian okres spoczynku bialko na lakach laki k 16 flora lakarstwo k 16 przeklasowanie grup zarzadzanie grupami podzial stada na grupy przeliczenie kwater ilosc kwater k 17 flora lakarstwo k 17 wysoka obsada organizacja wypasow wypas lancuchowy wypas pasowy system dawkowania k 18 flora lakarstwo k 18 wypas dawkowany przenosne ogrodzenia zbyt wczesny wypas problem uzytkowania racjonalna gospodarka na lace k 19 flora lakarstwo k 19 stopien zakazenia nicienie czynniki destruktywne choroby zwierzat stosowanie ogrodzen elektrycznych k 20 flora lakarstwo k 20 pastwiska dla swin usuwanie odchodow wypas koni rozwiazania techniczne z zimy na laki k 21 flora lakarstwo k 21 byczki 6 miesieczne wrazliwosc na smak pastwiska dla cielat i bydla pastwiska specjalne nowoczesna gospodarka na lakach k 22 flora lakarstwo k 22 repelenty zapobieganie inwazjom pasozytow larwy gzow gzowate wpleszczyca owiec k 23 flora lakarstwo k 23 mustykowate intensywnosc jajeczkowania motylica watrobowa glista konska nicienie i choroby przewodu pokarmowego k 24 flora lakarstwo k 24 nicienie wywolujace telazjoze oczu larwy nicienie plucne przezuwaczy wilgotnosc gleby podzial laki