Obniżanie zawartości wody

W naszych warunkach klimatycznych, jeśli pogoda jest słoneczna i prawidłowo stosuje się podsuszanie, można już; w pierwszym dniu obniżyć zawartość wody w trawach do około 60%, a więc .do poziomu zalecanego przy produkcji kiszonek. Natomiast po upływie. 1/2 dnia można, ja obniżyć do zawartości około 40%, co jest wymagane przy produkcji, sianokiszonek lub przy dosuszaniu przewiędniętej zielonki nie ogrzewanym powietrzem pod dachem. W ostatnich latach wprowadzona na jest do praktyki rolniczej nowa metoda, pozwalająca na zmniejszenie zawartości wody w roślinach przez; zastosowanie środków chemicznych. Metoda ta daje znaczne korzyści, po-. zwala bowiem na jednofazowy zbiór zielonek o wyższej zawartości suchej; masy i może być stosowana zwłaszcza przy kiszeniu przewiędniętych, traw lub do produkcji suszu, a także siana. Do podsuszania roślin na pniu stosuje się obecnie najczęściej następujące -kwasy organiczne: mrówkowy, propionowy, octowy, a także preparat Reglone. Preparaty te lub ich mieszaniny stosowane są w,/ ilościach. od 0,5 do 1% w stosunku do świeżej masy roślin.

Przedwiędnięta zielonka

W celu zabezpieczenia przewiędniętej zielonki przed ponownym nawilgoceniem-w okresie nocy, należy ją uformować w wały,które powinny być ponownie rozrzucone w dniu następnym, po wyschnięciu, rosy.. Przy formowaniu wałów należy zwrócić uwagę, aby nie były one zbyt; duże, gdyż przewiędnięta masa może się zagrzać, a ponadto wykonanie-kolejnych zabiegów mechanicznych jest utrudnione. Efektywność podsuszania, a tym samym skuteczność stosowania zabiegów mechanicznych, w najwyższym stopniu zależy od doskonałości: i niezawodności sprzętu. Znajdujące się w handlu beznapędowe przetrząsaczo-zgrabiarki typu Z-211 działają zbyt jednostronnie i są zawodne, zwłaszcza przy dużych plonach. Dobrymi natomiast parametrami technicznymi i eksploatacyjnymi odznaczają się rozpowszechnione obecnie w Europie Zachodniej uniwersalne, wysokowydajne, z napędzanymi organami roboczymi urządzenia obrotowe do rozrzucania, odwracania i zgrabiania, produkowane przez firmy: Fahr, Vicon, Claas i inne. Przy zastosowaniu tych urządzeń — po uprzednim zgniataniu, zielonki — można uzykać w ciągu 4 do 5 godzin podsuszenie masy do. 60% wody, a po upływie. 6 do 7 godzin do 35—45% wody.

Wstępne odwadnianie zielonek

Najbardziej rozpowszechnionym sposobem obniżenia zawartości wody w roślinach jest wstępne podsuszanie przy zastosowaniu maszyn. Obejmuje ono cały zespół czynności, których skuteczność zależy od sposobu, terminu i częstotliwości wykonywania, a także od stanu pogody i stopnia podsuszenia roślin oraz doskonałości i niezawodności sprzętu. Coraz bardziej zalecanym zabiegiem, stosowanym w pierwszej kolejności lub łącznie z koszeniem jest zgniatanie świeżej zielonki na polu. Zabieg ten zalecany jest przede wszystkim przy konserwowaniu, roślin grubołodygowych, u których szybkość wysychania poszczególnych organów nie jest jednakowa. Stosując zgniatanie czas schnięcia skraca się o 30 do 50%. Zawsze jednak znaczne przyspieszenie-uzyskuje się w pierwszej fazie schnięcia — bezpośrednio po skoszeniu.. Jak podają wspomniani już Mitchell i wsp., zgniatanie zielonek przy jednoczesnym stosowaniu innych zabiegów mechanicznych spowodowało usuniecie w ciągu 8 pierwszych godzin suszenia około 67%. wody, a dalsze obniżenie poziomu wody w roślinach do 25% nastąpiło dopiero po upływie 22 godzin.

Sucha masa

Ważną cecha z punktu widzenia przydatności poszczególnych gatunków roślin pastewnych do konserwacji jest zawartość suchej masy w roślinach oraz zdolność do szybkiej utraty wody po ścięciu. Rośliny pastewne odznaczające się wysoką naturalną zawartością suchej masy i zbierane w optymalnej fazie rozwojowej są bardziej przydatne do konserwowania ze względu na niższe straty składników pokarmowych oraz niższe koszty przetwarzania. Rośliny o dużej zawartości wody są mniej przydatne do konserwowania wskutek dużych strat składników pokarmowych i wolnego tempa więdnięcia. Roślinność trawiasta odznacza się dużą zawartością suchej masy i szybkim tempem więdnięcia po ścięciu, nadaje się więc zarówno do produkcji siana i suszu, jak i sianokiszonek. W naszych warunkach klimatycznych przyjęło się przeznaczać 1/2 zbiorów z I pokosu oraz całe zbiory z II pokosu do produkcji siana i odpowiednio 1/2 zbiorów z I pokosu oraz całe zbiory z III pokosu do produkcji kiszonek, najlepiej z roślin przewiędniętych. Biorąc jednak pod uwagę najwyższą zawartość cukrów w trawach w chwili zbioru I pokosu, bardziej wskazane byłoby przeznaczenie znacznej jego części na kiszonkę.

Użytkowanie kośne

Najbardziej newralgicznym ogniwem w procesie produkcji i przetwarzania pasz jest konserwowanie. Znaczna bowiem część zbiorów roślin pastewnych nie jest wykorzystywana wskutek strat powstałych w czasie zbioru i konserwowania. Wprawdzie istniejące metody zbioru i konserwowania nie są na tyle udoskonalone, że można by całkowicie wyeliminować straty, to jednak stosowanie niektórych zabiegów, środków technicznych i metod przyczyni się do znacznego ich ograniczenia. Powszechnie panuje pogląd, że wprowadzenie unowocześnionych metod zbioru i konserwacji pociąga za sobą zwiększenie nakładów pracy, ze względu na konieczność stosowania dodatkowo niektórych zabiegów. Pogląd ten nie jest słuszny. Wyniki badań Ebenhardta i wielu innych wykazały, że przy stosowaniu bardziej nowoczesnych metod konserwowania zmniejsza się ryzyko związane z przebiegiem pogody, a nakłady siły roboczej i mechanicznej maleją. Zagadnienie pracochłonności przy zbiorze traw różnymi metodami naświetlił Frąckowiak, przeliczając nakłady pracy na plon energii netto.

lakarstwo flora lakarstwo korzystny molibden wapnowanie a molibden zelazo pobieranie zelaza nawozenie organiczne k 2 flora lakarstwo k 2 wzrost nawozenia organicznego wykorzystanie nawozow organicznych nawozenie gnojowica stosowanie gnojowicy fermentacja gnojowicy k 3 flora lakarstwo k 3 silne gnojowicenie normy nawozenia gnojowica nawozenie gnojowka dawkowanie gnojowki nawozenie kompostem k 4 flora lakarstwo k 4 szczawian wapnia wapn w zyciu roslin za duzo wapnia rola wapnia wapn a srodowisko glebowe k 5 flora lakarstwo k 5 wapn miedz sod w roslinach sod dawki potasu k 6 flora lakarstwo k 6 potas w roslinach potas duze ilosci potasu potas a srodowisko glebowe nawozy fosforowe k 7 flora lakarstwo k 7 korelacja siarki wystepowanie siarki pobieranie siarki krzem w roslinach znaczaca rola krzemu k 8 flora lakarstwo k 8 sladowy glin zawartosc boru cynk i hormony zawartosc bialka zawartosc magnezu k 9 flora lakarstwo k 9 magnez dawki wapnia wapn w formie tlenku dawkowanie wapnia zawartosc wapnia k 10 flora lakarstwo k 10 dodatki stymulujace lub hamujace sporzadzanie kiszonek przemiany w procesie kiszenia wykorzystanie plonu srodki konserwujace k 11 flora lakarstwo k 11 brykietowanie pierwsza faza dosuszania suszarnia dosuszanie za pomoca powietrza dosuszanie na pokosach k 12 flora lakarstwo k 12 obnizanie zawartosci wody przedwiednieta zielonka wstepne odwadnianie zielonek sucha masa uzytkowanie kosne k 13 flora lakarstwo k 13 kleszczowate kwaterowy system wypasu droga bydla na lakach pobieranie zielonki konsumpcja zielonki k 14 flora lakarstwo k 14 wahania w pobieraniu paszy pobieranie runi instynkt stadny duze stada bydla organizacja zywienia na lace k 15 flora lakarstwo k 15 wspolzaleznosci mieszanki z odmian okres spoczynku bialko na lakach laki k 16 flora lakarstwo k 16 przeklasowanie grup zarzadzanie grupami podzial stada na grupy przeliczenie kwater ilosc kwater k 17 flora lakarstwo k 17 wysoka obsada organizacja wypasow wypas lancuchowy wypas pasowy system dawkowania k 18 flora lakarstwo k 18 wypas dawkowany przenosne ogrodzenia zbyt wczesny wypas problem uzytkowania racjonalna gospodarka na lace k 19 flora lakarstwo k 19 stopien zakazenia nicienie czynniki destruktywne choroby zwierzat stosowanie ogrodzen elektrycznych k 20 flora lakarstwo k 20 pastwiska dla swin usuwanie odchodow wypas koni rozwiazania techniczne z zimy na laki k 21 flora lakarstwo k 21 byczki 6 miesieczne wrazliwosc na smak pastwiska dla cielat i bydla pastwiska specjalne nowoczesna gospodarka na lakach k 22 flora lakarstwo k 22 repelenty zapobieganie inwazjom pasozytow larwy gzow gzowate wpleszczyca owiec k 23 flora lakarstwo k 23 mustykowate intensywnosc jajeczkowania motylica watrobowa glista konska nicienie i choroby przewodu pokarmowego k 24 flora lakarstwo k 24 nicienie wywolujace telazjoze oczu larwy nicienie plucne przezuwaczy wilgotnosc gleby podzial laki